ZST Mielec: Historia i Lata Tradycji Szkolnej

„Uczymy się nie dla szkoły, lecz dla życia” – ta sentencja Seneki Młodszego, będąca misją Zespołu Szkół Technicznych w Mielcu, doskonale oddaje ducha i cel edukacji zawodowej w Mielcu od jej początków aż po dzień dzisiejszy. Historia szkoły, bogata w wydarzenia i wyzwania, jest świadectwem zaangażowania wielu pokoleń nauczycieli i uczniów w rozwój szkolnictwa zawodowego w regionie.

Początki Szkolnictwa Zawodowego w Mielcu (1912-1918)

Korzenie Zespołu Szkół Technicznych sięgają roku 1912, kiedy to na mocy zarządzenia Rady Szkolnej Okręgowej w Mielcu powołano do życia Szkołę Przemysłową Uzupełniającą. Inauguracja zajęć miała miejsce 2 stycznia 1912 roku. Szkoła, o charakterze wieczorowym, mieściła się w budynku „Pod zegarem” na Starym Mielcu. Kierownikiem placówki został Jan Ślósarek, pełniący równocześnie funkcję kierownika Szkoły Powszechnej. Jego zaangażowanie było kluczowe dla powstania pierwszej szkoły zawodowej w powiecie mieleckim.

W początkowym okresie szkoła nie posiadała etatowych nauczycieli, a kadrę stanowili nauczyciele Szkoły Powszechnej, m.in. A. Hajduk, Ks. J. Tubian, J. Pociej i W. Urbański. Uczniowie, przyszli rzemieślnicy, uczyli się języka polskiego, rachunków, geometrii, stylistyki, rysunków i religii. Wśród pierwszych absolwentów szkoły znalazł się Wiktor Jaderny, znany mielecki historyk i fotograf.

Rok szkolny 1914/15 przyniósł zawieszenie działalności szkoły z powodu wybuchu I wojny światowej. Kadra nauczycielska została ewakuowana, a budynek szkolny uległ zniszczeniu, służąc jako szpital wojskowy. Zbiory biblioteczne uległy znacznemu uszczupleniu. Jednak już 27 lipca 1915 roku, po powrocie kierownika Jana Ślósarka do Mielca, zajęcia wznowiono w wynajmowanych pomieszczeniach, a we wrześniu szkoła powróciła do wyremontowanej siedziby.

Rozwój Szkoły w Okresie Międzywojennym (1918-1939)

Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu niepodległości przez Polskę, szkoła, nadal działająca w budynku Szkoły Powszechnej pod nazwą Szkoła Przemysłowa, kontynuowała swoją misję. Nauka trwała 3 lata, a dzięki zwiększonemu wsparciu finansowemu Rady Szkolnej Krajowej, rosła liczba oddziałów. W roku szkolnym 1932/33 w szkole uczyło się już 126 uczniów.

Do roku 1936 szkoła była placówką koedukacyjną, jednak 3 września 1936 roku otwarto w Mielcu Szkołę Dokształcającą Zawodową Żeńską, z siedzibą w Powszechnej Szkole Męskiej. Duże zainteresowanie tym kierunkiem kształcenia zawodowego potwierdza liczba 58 dziewcząt w pierwszej klasie. Dziewczęta przygotowywały się do zawodów krawieckiego i kupieckiego. Szkoła żeńska funkcjonowała do 1939 roku.

W archiwum szkoły zachowały się protokoły posiedzeń Rady Pedagogicznej, które wskazują na znaczący odsetek młodzieży pochodzenia żydowskiego wśród uczniów, szczególnie po aneksji Austrii i zajęciu Czechosłowacji przez Niemcy, kiedy to wielu obywateli narodowości żydowskiej znalazło schronienie w Mielcu.

Szkoła w Czasie II Wojny Światowej i Okupacji (1939-1944)

Rozwój szkolnictwa zawodowego w Mielcu został gwałtownie przerwany wybuchem II wojny światowej i okupacją hitlerowską. Niemieckie władze okupacyjne, choć zezwoliły na funkcjonowanie szkół zawodowych, ograniczyły ich rolę do przygotowywania robotników pomocniczych. W Mielcu działała Publiczna Szkoła Zawodowa Kupiecka, trzyletnia szkoła eksternistyczna dla kobiet i mężczyzn, pod dyrekcją Andrzeja Wilkońskiego. Wśród nauczycieli znalazł się m.in. profesor Politechniki Poznańskiej Alfons Zajączkowski.

Szkoła eksternistyczna umożliwiała uczniom przystąpienie do egzaminów po odbyciu praktyk w cechach rzemieślniczych. Z protokołów egzaminacyjnych z roku szkolnego 1943/44 wynika, że uczniowie uczyli się nauki o zawodzie, rachunków zawodowych, języka niemieckiego, korespondencji zawodowej i gospodarstwa domowego. Nauczycielem religii był ks. Tomasz Rzepka.

Publiczna Szkoła Zawodowa Kupiecka działała do 6 sierpnia 1944 roku, dnia wyzwolenia Mielca spod okupacji niemieckiej.

Powojenny Rozwój i Kontynuacja Tradycji (od 1944 roku do dziś)

Wkrótce po wyzwoleniu Mielca, w 1944 roku, reaktywowano Szkołę Przemysłową pod nazwą Dokształcająca Szkoła Zawodowa, której dyrektorem został Józef Wadowski. Ten moment zapoczątkował nowy etap w historii szkoły i dynamiczny rozwój szkolnictwa zawodowego w Mielcu. Dokształcająca Szkoła Zawodowa stała się fundamentem dla dzisiejszego Zespołu Szkół Technicznych, który kontynuuje bogate tradycje edukacji zawodowej w regionie, przygotowując kolejne pokolenia specjalistów dla lokalnego i krajowego przemysłu.

Zespół Szkół Technicznych w Mielcu, spadkobierca Szkoły Przemysłowej Uzupełniającej, liczy zatem swoje lata od 1912 roku, co czyni go jedną z najstarszych placówek edukacyjnych o profilu zawodowym w regionie. Długoletnia historia szkoły to nie tylko kronika wydarzeń, ale przede wszystkim opowieść o ludziach, którzy tworzyli i tworzą jej tożsamość – nauczycielach, uczniach i absolwentach, którzy swoją pracą i zaangażowaniem wpisali się w historię Mielca i Polski.

Podsumowanie Historii ZST Mielec w Datach

Najczęściej Zadawane Pytania (FAQ)

Ile lat ma ZST Mielec?

Zespół Szkół Technicznych w Mielcu liczy lata swojej działalności od 1912 roku, czyli od momentu powstania Szkoły Przemysłowej Uzupełniającej.

Jaka była pierwsza nazwa szkoły?

Pierwsza nazwa szkoły to Szkoła Przemysłowa Uzupełniająca.

Gdzie mieściła się pierwsza siedziba szkoły?

Pierwsza siedziba szkoły znajdowała się w budynku „Pod zegarem” na Starym Mielcu.

Kto był pierwszym kierownikiem szkoły?

Pierwszym kierownikiem szkoły był Jan Ślósarek.

Czy szkoła działała podczas II wojny światowej?

Tak, podczas II wojny światowej w Mielcu działała Publiczna Szkoła Zawodowa Kupiecka, która kontynuowała tradycje szkolnictwa zawodowego w trudnych warunkach okupacji.

Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do ZST Mielec: Historia i Lata Tradycji Szkolnej, możesz odwiedzić kategorię Edukacja.