24/10/2019
Szkoła Annales, założona w 1929 roku we Francji, stanowiła przełom w sposobie postrzegania i badania historii. Jej twórcy, Marc Bloch i Lucien Febvre, odrzucili tradycyjne podejście, skupione na polityce, dyplomacji i wojnach, proponując w zamian historię totalną, która obejmowała aspekty społeczne, gospodarcze, kulturowe i mentalne. Szkoła Annales zrewolucjonizowała historiografię, stając się jednym z najważniejszych nurtów w XX-wiecznej nauce o historii. Początki Szkoły Annales sięgają założenia czasopisma „Annales d'histoire économique et sociale” w Strasburgu przez Blocha i Febvre'a. Obaj historycy, profesorowie Uniwersytetu w Strasburgu, szybko stali się pionierami nowego podejścia do historii. Krytykowali oni dominujący wówczas w środowisku historyków francuskich, określanych przez Febvre'a mianem „Sorbonnistów”, nacisk na historię polityczną i dyplomatyczną. Zamiast tego, inspirowali się geografią Vidala de la Blache'a i socjologią Émile'a Durkheima, promując interdyscyplinarne podejście do badań historycznych. Kluczowym elementem metodologii Szkoły Annales stała się koncepcja „długiego trwania” (la longue durée). Historycy z tego środowiska koncentrowali się na badaniu długoterminowych struktur i procesów historycznych, takich jak zmiany klimatyczne, demograficzne, gospodarcze i mentalne, kładąc mniejszy nacisk na krótkotrwałe wydarzenia polityczne i militarne. Uważali, że to właśnie te długoterminowe procesy kształtują historię w sposób najgłębszy i najbardziej trwały. Po II wojnie światowej, pałeczkę lidera Szkoły Annales przejął Fernand Braudel. To on, dzięki wsparciu Fundacji Rockefellera, założył VI Sekcję École Pratique des Hautes Études, która później przekształciła się w École des Hautes Études en Sciences Sociales (EHESS), prestiżową instytucję naukową poświęconą historii i naukom społecznym. Braudel rozwinął koncepcję „długiego trwania”, podkreślając wpływ przestrzeni, klimatu i technologii na działania ludzi w przeszłości. Jego monumentalne dzieło „Morze Śródziemne i świat śródziemnomorski w epoce Filipa II” (1949) stało się manifestem metodologii Szkoły Annales i zyskało światowe uznanie. Szkoła Annales wprowadziła do badań historycznych nowe obszary zainteresowań, takie jak historia mentalności (mentalité). Marc Bloch w swojej książce „Królowie cudotwórcy” (1924) analizował długotrwałe wierzenie w cudowną moc królewskiego dotyku w leczeniu skrofulów. Badania mentalności, czyli zbiorowych wyobrażeń, postaw i wartości danej epoki, stały się ważnym nurtem w ramach Szkoły Annales, rozwijanym m.in. przez Roberta Mandrou i Georgesa Duby. Kolejnym istotnym aspektem Szkoły Annales było zainteresowanie historią regionalną. Lucien Febvre już w 1912 roku, w swojej rozprawie doktorskiej o Filipie II i Franche-Comté, pokazał, jak geografia i struktura społeczna regionu wpływają na politykę króla. Po Braudelu, Emmanuel Le Roy Ladurie, badając chłopów z Langwedocji, kontynuował tradycję regionalnych studiów, które szczególnie rozkwitły w latach 60. i 70. XX wieku. Główne założenia Szkoły Annales można podsumować następująco: * Odrzucenie historii politycznej i narracyjnej: Krytyka koncentracji na wydarzeniach politycznych, dyplomatycznych i militarnych, na rzecz analizy długoterminowych procesów i struktur. * Interdyscyplinarność: Wykorzystanie metodologii i koncepcji z innych nauk społecznych, takich jak socjologia, geografia, antropologia, ekonomia i psychologia. * Historia totalna: Dążenie do kompleksowego i wszechstronnego badania przeszłości, obejmującego wszystkie aspekty życia społecznego, gospodarczego, kulturowego i mentalnego. * Długie trwanie (la longue durée): Koncentracja na badaniu długoterminowych procesów i struktur, które kształtują historię w sposób najgłębszy i najbardziej trwały. * Historia mentalności (mentalité): Badanie zbiorowych wyobrażeń, postaw, wartości i mentalności danej epoki. * Historia regionalna: Badanie historii poszczególnych regionów, z uwzględnieniem ich specyfiki geograficznej, społecznej i kulturowej. * Kwantyfikacja i statystyka: Wykorzystanie metod ilościowych i statystycznych w analizie danych historycznych. Wpływ Szkoły Annales na historiografię: Szkoła Annales wywarła ogromny wpływ na rozwój historiografii w XX wieku i nadal inspiruje współczesnych historyków. Jej metodologia i koncepcje znalazły zastosowanie w badaniach historycznych na całym świecie. Czasopismo „Annales”, które zmieniało nazwę kilka razy, pozostaje jednym z najważniejszych i najbardziej prestiżowych czasopism historycznych na świecie. Od 2013 roku ukazuje się również anglojęzyczna edycja czasopisma, co przyczynia się do dalszego rozpowszechniania idei Szkoły Annales. Współczesność Szkoły Annales: Obecnie liderem Szkoły Annales jest Roger Chartier, profesor École des Hautes Études en Sciences Sociales i Collège de France. Kontynuuje on tradycję szkoły, badając historię edukacji, książki i czytelnictwa w Europie nowożytnej. Szkoła Annales, choć ewoluowała na przestrzeni lat, nadal pozostaje ważnym i inspirującym nurtem w historiografii, zachęcając do interdyscyplinarnych i kompleksowych badań przeszłości. Najważniejsze postacie Szkoły Annales: | Postać | Okres działalności | Kluczowe osiągnięcia | |--------------|--------------------|---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------| | Marc Bloch | 1886-1944 | Współzałożyciel Szkoły Annales, pionier historii mentalności, autor „Królowie cudotwórcy” i „Społeczeństwo feudalne”. | | Lucien Febvre | 1878-1956 | Współzałożyciel Szkoły Annales, promotor historii totalnej, krytyk historii politycznej, autor „Problem niewiary w XVI wieku. Religia Rabelais'go”. | | Fernand Braudel| 1902-1985 | Lider drugiej generacji Szkoły Annales, twórca koncepcji „długiego trwania”, autor „Morze Śródziemne i świat śródziemnomorski w epoce Filipa II”. | | Georges Duby | 1919-1996 | Wybitny przedstawiciel Szkoły Annales, badacz średniowiecza, historii mentalności i historii społecznej. | | Emmanuel Le Roy Ladurie | 1929-2023 | Uczeń Braudela, badacz historii regionalnej, autor „Montaillou, wioska heretyków 1294-1324” i „Chłopi z Langwedocji”. | | Roger Chartier| ur. 1945 | Współczesny lider Szkoły Annales, badacz historii książki, czytelnictwa i kultury pisanej w Europie nowożytnej. | Czy Szkoła Annales jest nadal aktualna? Tak, Szkoła Annales, mimo upływu czasu i pojawienia się nowych nurtów w historiografii, nadal pozostaje aktualna i inspirująca. Jej interdyscyplinarne podejście, koncentracja na długoterminowych procesach i strukturach, a także zainteresowanie historią społeczną, kulturową i mentalnością, są wciąż ważnymi elementami współczesnych badań historycznych. Szkoła Annales pokazała, że historia to nie tylko opowieść o wielkich wydarzeniach i wybitnych jednostkach, ale przede wszystkim analiza złożonych procesów społecznych, gospodarczych i kulturowych, które kształtują ludzkie życie na przestrzeni wieków.

Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Szkoła Annales: Rewolucja w historiografii i jej wpływ na współczesne badania, możesz odwiedzić kategorię Edukacja.
