14/12/2017
Z głębokim smutkiem i żalem środowisko naukowe, pacjenci oraz całe społeczeństwo przyjęło wiadomość o śmierci profesora Zbigniewa Lwa-Starowicza, wybitnego seksuologa, psychiatry, nauczyciela i mentora. Jego odejście to niepowetowana strata dla polskiej seksuologii i psychiatrii, a także dla edukacji seksualnej w kraju. Profesor Lew-Starowicz był postacią ikoniczną, znaną nie tylko ze swojej rozległej wiedzy i doświadczenia, ale także z otwartości, empatii i umiejętności przełamywania tabu w rozmowach o seksualności.
Kim był Profesor Zbigniew Lew-Starowicz?
Zbigniew Lew-Starowicz urodził się 25 października 1943 roku. Jego życie było nierozerwalnie związane z medycyną i seksuologią. W 1966 roku ukończył medycynę na Wydziale Lekarskim Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi, co było początkiem jego długiej i owocnej kariery. Wybór Wojskowej Akademii Medycznej nie był przypadkowy, nawiązywał do rodzinnych tradycji wojskowych. Już w młodym wieku wykazywał zainteresowanie nauką i rozwojem, co potwierdza fakt, że równolegle studiował filozofię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Jego dążenie do wiedzy i chęć zrozumienia ludzkiej psychiki zaprowadziły go do seksuologii, dziedziny, w której stał się pionierem i autorytetem.
Edukacja i Rozwój Naukowy
Profesor Lew-Starowicz systematycznie poszerzał swoją wiedzę i umiejętności. W 1981 roku uzyskał stopień doktora, a w 1986 roku doktora habilitowanego nauk medycznych ze specjalnością w zakresie psychiatrii. Kulminacją jego osiągnięć naukowych było uzyskanie w 2015 roku tytułu profesora nauk medycznych. Te kolejne etapy edukacji świadczą o jego determinacji i nieustannym dążeniu do doskonałości w swojej dziedzinie. Jego praca doktorska i habilitacyjna, koncentrujące się na seksuologii, stanowiły fundament dla dalszych badań i praktyki klinicznej.
Kariera Zawodowa i Naukowa Profesora
Kariera zawodowa profesora Lwa-Starowicza była niezwykle bogata i różnorodna. Rozpoczął ją w poradni, gdzie miał okazję pracować u boku Michaliny Wisłockiej, innej ikony polskiej seksuologii. To wczesne doświadczenie z pewnością miało wpływ na jego dalszy rozwój i ukształtowało jego podejście do pacjentów i problemów seksuologicznych. Później związał się z Akademią Wychowania Fizycznego w Warszawie oraz Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego, gdzie pełnił funkcje profesorskie i kierował Zakładem Seksuologii Medycznej i Psychoterapii CMKP. Jego praca na tych uczelniach miała ogromny wpływ na kształcenie kolejnych pokoleń seksuologów i psychoterapeutów. W latach 1999–2005 był dziekanem Wydziału Rehabilitacji AWF, a także kierownikiem Katedry Psychospołecznych Podstaw Rehabilitacji. Wykładał również na Wydziale Psychologii Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Warszawie, co świadczy o jego wszechstronności i chęci dzielenia się wiedzą z szerokim gronem studentów.
Działalność Społeczna i Ekspercka
Profesor Lew-Starowicz aktywnie działał na rzecz rozwoju seksuologii w Polsce, nie tylko w sferze naukowej, ale także społecznej i edukacyjnej. Był założycielem i prezesem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Medycyny Seksualnej. Jego zaangażowanie w działalność tych organizacji miało kluczowe znaczenie dla profesjonalizacji i rozwoju seksuologii w kraju. W latach 1995–1996 pełnił funkcję eksperta Ministerstwa Edukacji Narodowej w zakresie edukacji seksualnej, a w latach 1996–1998 był liderem programu edukacji seksualnej Organizacji Narodów Zjednoczonych. Jego praca na szczeblu krajowym i międzynarodowym w zakresie edukacji seksualnej była pionierska i miała ogromny wpływ na kształtowanie świadomości społecznej w tym obszarze. W 1994 roku został powołany na krajowego specjalistę z zakresu seksuologii, co było wyrazem uznania jego kompetencji i autorytetu. Był członkiem korespondentem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego i przewodniczącym rady naukowej czasopisma „Seksuologia Polska”.
Wkład Naukowy i Publikacje
Profesor Lew-Starowicz był autorem i współautorem kilkuset prac naukowych i popularnonaukowych poświęconych seksuologii i psychiatrii. Jego publikacje miały ogromny wpływ na rozwój tych dziedzin w Polsce i poza jej granicami. Część swoich prac publikował pod pseudonimem „Leo Oldwitch”. Był autorem wielu książek, które cieszyły się ogromną popularnością wśród czytelników, m.in. autobiografii „Pan od seksu”. Jego publikacje popularnonaukowe przyczyniły się do przełamywania tabu i edukacji społeczeństwa w zakresie seksualności. Współpracował ze stacją telewizyjną TVN Med, gdzie prowadził programy na temat seksuologii, docierając do szerokiej publiczności i popularyzując wiedzę z tej dziedziny. Zajmował się także działalnością jako biegły sądowy oraz praktyką w ramach Centrum Seksuologii Medycznej, Psychiatrii i Psychoterapii, którego był dyrektorem, pomagając tysiącom pacjentów.
Autobiografia „Pan od seksu”
W 2013 roku profesor Lew-Starowicz wydał autobiografię zatytułowaną „Pan od seksu”. Książka ta była nie tylko zapisem jego życia i kariery, ale także głęboką refleksją nad jego pracą, czasami, w których żył, i problemami, które musiał rozwiązywać. W autobiografii podzielił się z czytelnikami swoimi wspomnieniami z dzieciństwa, opisał relacje z rodzicami, drogę edukacyjną i zawodową. Szczególnie interesujące były fragmenty poświęcone jego pracy, w tym opis ścieżki kariery, która, jak sam wspominał, nie była łatwa ze względu na sytuację polityczną w Polsce. W książce ujawnił również, że przed 1989 rokiem stosował elektrowstrząsy w ramach tzw. terapii konwersyjnej u osób homoseksualnych, co później publicznie skrytykował i przeprosił za stosowanie szkodliwych i nieskutecznych metod. Autobiografia „Pan od seksu” to nie tylko fascynująca lektura dla osób zainteresowanych seksuologią, ale także cenne źródło wiedzy o historii polskiej medycyny i społeczeństwa.
Pożegnanie Profesora
Profesor Zbigniew Lew-Starowicz zmarł 13 września 2024 roku w Strzeniówce. Uroczystości pogrzebowe odbyły się w kościele pokamedulskim bł. Edwarda Detkensa, a profesor został pochowany na cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie. Jego odejście to ogromna strata dla polskiej nauki i społeczeństwa. Profesor Lew-Starowicz na zawsze pozostanie w pamięci jako wybitny naukowiec, lekarz, nauczyciel, a przede wszystkim jako człowiek, który z pasją i zaangażowaniem poświęcił swoje życie pomaganiu innym i szerzeniu wiedzy o seksualności. Jego dziedzictwo będzie kontynuowane przez kolejne pokolenia seksuologów i psychoterapeutów, a jego publikacje i prace naukowe pozostaną ważnym źródłem wiedzy i inspiracji.
Pamięć o Profesorze
Śmierć profesora Zbigniewa Lwa-Starowicza to moment refleksji nad jego życiem i dokonaniami. Był postacią niezwykle barwną i wszechstronną, człowiekiem wielu pasji i talentów. Oprócz medycyny i seksuologii interesował się muzyką, był zapalonym melomanem i DJ-em na towarzyskich spotkaniach. Jego otwartość, empatia i umiejętność nawiązywania kontaktu z ludźmi sprawiały, że był ceniony zarówno przez pacjentów, studentów, jak i współpracowników. Profesor Lew-Starowicz był nie tylko ekspertem w swojej dziedzinie, ale także człowiekiem, który potrafił mówić o trudnych tematach w sposób przystępny i zrozumiały, przyczyniając się do przełamywania tabu i edukacji społeczeństwa. Jego wkład w rozwój seksuologii w Polsce jest nieoceniony, a jego pamięć pozostanie żywa w sercach wielu osób.
Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Prof. Zbigniew Lew-Starowicz: Życie i Dziedzictwo Seksuologii Polskiej, możesz odwiedzić kategorię Edukacja.