17/07/2017
Dżemowanie na gitarze, znane również jako jam session, to spontaniczne muzykowanie, w którym gitarzyści i inni muzycy spotykają się, aby wspólnie improwizować i tworzyć muzykę na żywo. Jest to forma muzycznej konwersacji, gdzie każdy muzyk wnosi swój wkład, tworząc dynamiczną i niepowtarzalną całość. Dżemowanie to nie tylko świetna zabawa, ale także doskonały sposób na rozwijanie umiejętności muzycznych, poznawanie nowych ludzi i zanurzenie się w kreatywnej atmosferze.

Historia i korzenie dżemowania
Pojęcie "jam session" narodziło się w latach 20. XX wieku w środowisku jazzowym. W tamtych czasach, muzycy jazzowi, zarówno biali, jak i czarni, po swoich regularnych, komercyjnych występach, spotykali się nieformalnie, aby grać jazz, który nie mieścił się w ramach popularnych wówczas orkiestr w stylu Paula Whitemana. Sesje te były przestrzenią wolności artystycznej i eksperymentów. Jedna z anegdot związanych z Bingiem Crosby'm mówi, że muzycy na tych sesjach mówili, że on "jamuje rytm", ponieważ klaskał na raz i trzy. Stąd sesje te zaczęto nazywać "jam sessions".
Muzyk Mezz Mezzrow, opisując swoje doświadczenia ze speakeasy jazzowego Three Deuces, przedstawił bardziej szczegółową genezę terminu: "Myślę, że termin 'jam session' narodził się właśnie w tej piwnicy. Dużo wcześniej, oczywiście, czarnoskórzy chłopcy spotykali się i grali dla zabawy, ale były to głównie prywatne sesje, wyłącznie dla zawodowych muzyków, a ideą było zazwyczaj próbowanie się nawzajem 'przeciąć', każdy próbował prześcignąć innych i udowodnić, że jest najlepszy. Te improwizowane koncerty były powszechnie znane jako 'cuttin' contests'. Nasza idea... polegała na wspólnym graniu, na uczynieniu improwizacji naprawdę kolektywną... W tej piwnicznej sali koncertowej ktoś zawsze krzyczał do mnie: 'Hej Jelly, co zamierzasz zrobić?' - nadali mi ten przydomek, a czasem nazywali mnie Roll, ponieważ zawsze chciałem grać '(I Ain't Gonna Give Nobody None O' This) Jelly Roll' Clarence'a Williamsa - i prawie za każdym razem odpowiadałem im: 'Jelly zamierza teraz trochę podżemować', jako rodzaj gry słów. Zawsze dużo używaliśmy słowa 'sesja', i myślę, że wyrażenie 'jam session' wyrosło z tego zabawnego przekrzykiwania się".
Nowojorska scena jazzowa podczas II wojny światowej słynęła z popołudniowych jam sessions. Jednym z najbardziej znanych był regularny jam po godzinach w Minton's Playhouse w Nowym Jorku, który odbywał się w latach 40. i na początku lat 50. XX wieku. Jam sessions w Minton's były płodnym miejscem spotkań i poligonem doświadczalnym zarówno dla uznanych solistów, takich jak Ben Webster i Lester Young, jak i młodszych muzyków jazzowych, którzy wkrótce mieli stać się czołowymi przedstawicielami ruchu bebop, w tym Thelonious Monk (pianista rezydent Minton's), saksofonista Charlie Parker i trębacz Dizzy Gillespie. W jamach Minton's odbywały się konkurencyjne "cuttin' contests", w których soliści próbowali dorównać zespołowi rezydentowi i prześcignąć się nawzajem w umiejętności improwizacji.
Style dżemowania gitarowego
Dżemowanie gitarowe, choć wywodzi się z jazzu, rozprzestrzeniło się na wiele gatunków muzycznych, przybierając różne formy i charakterystyki. Oto kilka popularnych stylów:
- Jazzowe dżemowanie: Korzenie dżemowania sięgają jazzu, więc ten styl jest fundamentalny. Charakteryzuje się swobodną improwizacją, złożonymi harmoniami i naciskiem na indywidualną ekspresję. W jazzie dżemowanie często opiera się na standardach jazzowych, gdzie melodia i akordy są punktem wyjścia do improwizacji.
- Rockowe dżemowanie: W rocku dżemowanie często ma bardziej energetyczny i bluesowy charakter. Może obejmować dłuższe solówki gitarowe, mocniejsze riffy i większy nacisk na rytm. Rockowe dżemy mogą być bardziej oparte na bluesowych schematach akordowych lub prostych progresjach rockowych.
- Bluesowe dżemowanie: Blues jest naturalnym środowiskiem dla dżemowania gitarowego. Proste struktury bluesowe (np. 12-taktowy blues) są idealne do improwizacji i wymiany solówek. Bluesowe dżemy charakteryzują się ekspresją emocji, giętkimi dźwiękami (bending) i często wolniejszym tempem, dającym przestrzeń na głębszą ekspresję.
- Bluegrassowe dżemowanie: Bluegrass ma swoją własną tradycję dżemowania, często nazywaną "bluegrass pickin'". Dżemy bluegrassowe często odbywają się na parkingach i kempingach festiwali bluegrassowych, w sklepach muzycznych, barach i restauracjach, a także na scenach. Dżemy bluegrassowe zazwyczaj są segregowane ze względu na poziom umiejętności graczy. Powolne dżemy dla początkujących stanowią punkt wejścia. Otwarte dżemy bluegrassowe są otwarte dla wszystkich chętnych, ale gracze w otwartym dżemie oczekują od uczestników pewnego poziomu biegłości. Umiejętność słyszenia progresji akordów i utrzymywania rytmu jest niezbędna, a pożądana jest umiejętność grania improwizowanych leadów, które zawierają przynajmniej sugestię melodii. Dżemy wymagające zaawansowanej biegłości muzycznej są zazwyczaj wydarzeniami prywatnymi, tylko na zaproszenie.
- Afro-kubańskie dżemowanie (Descarga): Pod wpływem jazzu, muzyka kubańska doświadczyła pojawienia się improwizowanych jam sessions podczas ruchu filin w latach 40. XX wieku, gdzie bolera, sones i inne typy pieśni były wykonywane w rozszerzonej formie zwanej descarga. W latach 50. XX wieku te descargas stały się podstawą nowego gatunku improwizowanych jamów opartych na son montuno z wyraźnymi wpływami jazzowymi, zapoczątkowanego przez takich artystów jak Julio Gutiérrez i Cachao. W latach 60. XX wieku descargas odegrały ważną rolę w rozwoju salsy, zwłaszcza stylu salsa dura.
Jak dołączyć do jam session?
Dołączenie do jam session może być ekscytującym krokiem dla każdego gitarzysty. Oto kilka wskazówek:
- Znajdź lokalne jam sessions: Szukaj informacji o jam sessions w lokalnych klubach muzycznych, barach, kawiarniach lub sklepach muzycznych. Często ogłoszenia o jam sessions można znaleźć online, na forach muzycznych lub w mediach społecznościowych.
- Zacznij od dżemów dla początkujących: Jeśli jesteś początkującym gitarzystą, poszukaj jam sessions przeznaczonych dla początkujących lub "slow jams". Te sesje są zazwyczaj bardziej przyjazne i mniej wymagające, co pozwala na stopniowe wdrożenie się w dżemowanie.
- Przygotuj się muzycznie: Znajomość podstawowych akordów, skal i rytmów jest kluczowa. Warto również zapoznać się z popularnymi standardami jazzowymi, bluesowymi lub rockowymi, w zależności od stylu dżemu, do którego chcesz dołączyć. Umiejętność improwizacji, choć ważna, nie jest konieczna na początku. Możesz zacząć od grania prostych linii melodycznych lub akompaniamentu.
- Bądź otwarty i słuchaj: Dżemowanie to przede wszystkim współpraca i słuchanie innych muzyków. Bądź otwarty na sugestie i improwizacje innych. Słuchaj uważnie, co grają inni muzycy, i staraj się dopasować swój wkład do całości.
- Zabierz swój instrument i sprzęt: Upewnij się, że masz swoją gitarę, wzmacniacz (jeśli jest wymagany) i wszelkie niezbędne kable i akcesoria. Warto również mieć ze sobą tuner, aby szybko dostroić gitarę przed rozpoczęciem dżemu.
- Bądź uprzejmy i szanuj innych muzyków: Dżemowanie to wspólna przestrzeń muzyczna. Bądź uprzejmy, szanuj innych muzyków i ich wkład. Unikaj dominowania i staraj się grać w sposób, który wspiera muzykę, a nie ją zagłusza.
Korzyści z dżemowania gitarowego
Dżemowanie gitarowe oferuje wiele korzyści, zarówno muzycznych, jak i społecznych:
- Rozwój umiejętności improwizacji: Dżemowanie to doskonały sposób na rozwijanie umiejętności improwizacji. Grając z innymi muzykami, jesteś zmuszony do szybkiego reagowania i tworzenia muzyki na bieżąco. To ćwiczy kreatywność, słuch muzyczny i umiejętność podejmowania szybkich decyzji muzycznych.
- Poprawa słuchu muzycznego: Dżemowanie wymaga uważnego słuchania innych muzyków i dopasowywania się do nich. To rozwija słuch muzyczny, umiejętność rozpoznawania akordów, melodii i rytmów, a także umiejętność grania "ze słuchu".
- Nauka od innych muzyków: Dżemowanie to okazja do uczenia się od bardziej doświadczonych muzyków. Obserwując, jak grają i improwizują inni, możesz poszerzyć swoją wiedzę muzyczną i nauczyć się nowych technik i pomysłów.
- Budowanie sieci kontaktów muzycznych: Dżemowanie to świetny sposób na poznawanie innych muzyków i budowanie sieci kontaktów muzycznych. Może to prowadzić do nowych projektów muzycznych, współpracy i przyjaźni.
- Zwiększenie pewności siebie: Występowanie na jam sessions i granie przed innymi muzykami pomaga zwiększyć pewność siebie jako gitarzysta. Przezwyciężanie tremy i dzielenie się swoją muzyką z innymi jest bardzo wzmacniające.
- Świetna zabawa i relaks: Dżemowanie to przede wszystkim świetna zabawa i sposób na relaks. Spontaniczne muzykowanie z innymi ludźmi jest niezwykle satysfakcjonujące i pozwala na oderwanie się od codziennych trosk.
Podsumowanie
Dżemowanie gitarowe to fascynująca i rozwijająca forma muzycznej ekspresji. Niezależnie od Twojego poziomu zaawansowania, warto spróbować dołączyć do jam session i doświadczyć magii wspólnego muzykowania. To nie tylko doskonały sposób na rozwijanie umiejętności gitarowych, ale także na poznawanie nowych ludzi, budowanie sieci kontaktów muzycznych i po prostu świetną zabawę. Zatem chwyć gitarę, znajdź lokalny jam session i zacznij dżemować!
Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Dżemowanie na gitarze: Co to jest?, możesz odwiedzić kategorię Edukacja.
