28/08/2025
Wychowanie to pojęcie, które towarzyszy nam od najmłodszych lat. Jest to proces fundamentalny dla rozwoju jednostki i społeczeństwa. W polskiej tradycji psychologicznej, wychowanie jest postrzegane jako świadome i celowe oddziaływanie na drugiego człowieka, mające na celu wywołanie pozytywnych zmian w jego psychice i zachowaniu. Ale co dokładnie kryje się pod tym pojęciem? Jakie są funkcje wychowania i jakie kryteria pozwalają nam je zdefiniować? W tym artykule przyjrzymy się bliżej definicji wychowania, analizując różne perspektywy i kluczowe aspekty tego procesu.

Definicja Wychowania w Polskiej Psychologii
Polska psychologia naukowa od dawna zajmuje się zagadnieniem wychowania. Jedną z klasycznych definicji, często przywoływaną w literaturze, jest definicja Muszyńskiego z 1971 roku. Uważał on, że wychowanie to specyficzny rodzaj ludzkiej działalności, skoncentrowany na zamierzonym wywoływaniu określonych zmian w osobowości człowieka. Podkreśla to intencjonalny charakter wychowania – nie jest to proces przypadkowy, lecz celowo kierowany.
Inną ważną definicję zaproponował Wołoszyn w 1962 roku. Ujmował on wychowanie jako „całokształt oddziaływania rodziców, wychowawców i środowiska na rozwój dzieci i młodzieży”. Ta definicja zwraca uwagę na szeroki kontekst wychowania, obejmujący nie tylko działania wychowawców, ale także wpływ rodziców i środowiska społecznego. Co istotne, definicja Wołoszyna jest zbliżona do pojęcia socjalizacji, które w psychologii światowej odnosi się do całości społecznych wpływów na rozwój jednostki. Warto jednak zaznaczyć, że socjalizacja jest pojęciem szerszym niż wychowanie, gdyż obejmuje zarówno oddziaływania zamierzone (wychowanie), jak i niezamierzone, wynikające z interakcji społecznych i życia w określonym środowisku.

Wychowanie a Wartości
Pojawia się pytanie o wychowanie do wartości. Chociaż dostarczony tekst nie definiuje wprost tego pojęcia, możemy wnioskować o jego istocie analizując kryterium celowości wychowania, które zostanie omówione w dalszej części artykułu. Wychowanie do wartości implikuje, że proces wychowawczy powinien być ukierunkowany na przekazywanie i internalizację przez wychowanka społecznie akceptowanych wartości. Te wartości mogą różnić się w zależności od kultury i społeczeństwa, co podkreśla relatywizm kulturowy w kontekście celów wychowania. Zatem, wychowanie do wartości to integralna część procesu wychowawczego, mająca na celu ukształtowanie jednostki, która kieruje się w swoim życiu określonym systemem wartości, zgodnym z normami społecznymi.
Funkcje Wychowania
Z psychologicznego punktu widzenia, analizując funkcje wychowania, kluczowe jest spojrzenie na nie przez pryzmat związków jednostki z otoczeniem i warunków jej życia. Nadrzędną funkcją wychowania jest dokonywanie zmian, przekształcanie zachowania i wywieranie wpływu na jednostkę lub grupę. Różni autorzy podkreślają różne aspekty funkcji wychowania, w zależności od przyjętej perspektywy.
- T. Wujek postrzega wychowanie jako „całokształt wpływów i oddziaływań kształtujących rozwój człowieka i przygotowujących do życia”. Jego definicja akcentuje przygotowawczą funkcję wychowania – ma ono wyposażyć jednostkę w umiejętności i kompetencje niezbędne do funkcjonowania w społeczeństwie.
- H. Muszyński, którego definicję już poznaliśmy, w kontekście funkcji wychowania podkreśla zamierzone wywoływanie zmian w osobowości człowieka. Funkcja wychowania w jego ujęciu to celowe kształtowanie osobowości wychowanka.
- Bogdan Suchodolski proponuje dwa spojrzenia na funkcje wychowania: obiektywne i subiektywne. Obiektywnie, wychowanie ma przygotować ludzi do coraz trudniejszych zadań związanych z rozwojem świata i koniecznością panowania nad nim. Subiektywnie, wychowanie jest niezbędną pomocą dla jednostki, umożliwiającą jej wybór właściwej drogi rozwoju, dążenie do szczęścia i pełne życie. Suchodolski łączy więc funkcje społeczne wychowania z indywidualnymi potrzebami jednostki.
- Maria Przetacznikowa zwraca uwagę na socjalne i kulturowe uwarunkowania procesów wychowawczych. Podkreśla, że kierunki, treść i metody wychowania są wyznaczane przez rzeczywistość społeczną. Funkcja wychowania w tym ujęciu to dostosowanie jednostki do panujących norm i wartości kulturowych.
Kryteria Definiujące Wychowanie
Przecławski zauważa trudność w jednoznacznym oddzieleniu wpływów wychowawczych od pozawychowawczych. Dlatego proponuje stosowanie kilku kryteriów jednocześnie, aby móc mówić o danym oddziaływaniu jako o wychowawczym. Wyróżnia on 6 podstawowych kryteriów:
| Kryterium | Opis | Charakterystyka |
|---|---|---|
| Intencjonalność | Oddziaływania wychowawcze są zamierzone. | Im silniejsza intencja, tym bardziej oddziaływanie ma charakter wychowawczy. |
| Świadomość wpływów wychowawczych | Działaniu wychowawczemu towarzyszy świadomość działania. | Im większa świadomość, tym bardziej działanie jest wychowawcze. |
| Organizacja i planowość wpływów wychowawczych | Działanie wychowawcze jest zorganizowane i planowe. | Im bardziej zorganizowane i planowe, tym bardziej działanie jest wychowawcze (cecha wychowania instytucjonalnego). |
| Celowość | Oddziaływania wynikają ze społecznie akceptowanych celów i wartości. | Cele wychowania powinny być zgodne z wartościami danej społeczności (relatywizm kulturowy). |
| Ukierunkowanie zmian w zachowaniu jednostki | Działanie wychowawcze dokonuje zmiany w zachowaniu. | Wychowanie ma na celu modyfikację zachowania jednostki. |
| Względnie trwałe zmiany psychiczne | Oddziaływanie prowadzi do względnie trwałych zmian w psychice człowieka. | Zmiany nie muszą być stałe, ale powinny być względnie trwałe. |
Aby mówić o wychowaniu w kontekście psychologicznym, należy brać pod uwagę wszystkie te 6 kryteriów. Im więcej z nich jest spełnionych, tym silniejszy charakter wychowawczy ma dane oddziaływanie.

Wychowanie jako Regulacja Stosunków Jednostki z Otoczeniem
W psychologii wychowanie jest również postrzegane jako proces regulacji stosunków jednostki z otoczeniem, co nawiązuje do teorii homeostazy. Oznacza to, że wychowanie ma na celu utrzymanie równowagi między jednostką a jej środowiskiem. Poprzez wychowanie, jednostka uczy się adaptować do zmieniających się warunków, zaspokajać swoje potrzeby w sposób społecznie akceptowany i budować pozytywne relacje z otoczeniem. W tym kontekście, wychowanie staje się procesem ciągłego uczenia się i dostosowywania do świata.
Wychowanie a Kształtowanie Osobowości
Podsumowując, wychowanie to proces kształtowania osobowości człowieka. Poprzez zamierzone i planowe oddziaływania, wychowanie ma na celu rozwój potencjału jednostki, przygotowanie jej do życia w społeczeństwie i ukształtowanie jej systemu wartości. Analizując definicje i funkcje wychowania, a także kryteria, które je definiują, możemy lepiej zrozumieć kompleksowość tego procesu i jego fundamentalne znaczenie dla rozwoju jednostki i społeczeństwa.
Pytania i Odpowiedzi (FAQ)
- Czym różni się wychowanie od socjalizacji?
- Socjalizacja jest pojęciem szerszym, obejmującym wszystkie wpływy społeczne na rozwój jednostki, zarówno zamierzone (wychowanie), jak i niezamierzone. Wychowanie jest formą socjalizacji, ale skupia się na oddziaływaniach celowych i planowych.
- Jakie jest główne zadanie wychowania?
- Głównym zadaniem wychowania jest dokonywanie pozytywnych zmian w osobowości i zachowaniu jednostki, przygotowanie jej do życia w społeczeństwie i ukształtowanie jej systemu wartości.
- Czy wychowanie jest procesem statycznym?
- Nie, wychowanie jest procesem dynamicznym i ciągłym, trwającym przez całe życie. Jednostka podlega wpływom wychowawczym na różnych etapach swojego rozwoju.
- Czy cele wychowania są uniwersalne?
- Cele wychowania są częściowo uwarunkowane kulturowo i społecznie. Wartości i normy społeczne wpływają na to, co jest uznawane za pożądane w procesie wychowawczym.
Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Wychowanie: Definicja, Funkcje i Kluczowe Kryteria, możesz odwiedzić kategorię Edukacja.
