Czy obcokrajowcy uczą się polskiego?

Gdzie na świecie można uczyć się języka polskiego?

06/10/2017

Rating: 3.62 (5628 votes)

Język polski, choć często postrzegany jako trudny do opanowania, cieszy się coraz większym zainteresowaniem na całym świecie. Wbrew pozorom, nie jest on nauczany jedynie w Polsce czy krajach sąsiednich. Od Ameryki Północnej, przez Europę, aż po Azję, edukacja w języku polskim i nauka języka polskiego jako obcego rozwijają się dynamicznie. W tym artykule przyjrzymy się, gdzie konkretnie można uczyć się polskiego, jakie motywacje kierują obcokrajowcami oraz jak wygląda system certyfikacji znajomości języka polskiego poza granicami kraju.

W jakich krajach w szkołach uczą się języka polskiego?
Jeśli przeanalizujemy te dane, zobaczymy, że najwięcej szkół polskich było w następujących dziesięciu krajach: Wielkiej Brytanii – 82 szkoły, w Niemczech – 49, USA – 40, Czechach – 19, Ukrainie – 19, Francji – 17, Irlandii – 13, Kanadzie – 12, Rosji – 10 i Szwecji – 10.
Spis treści

Szkolnictwo polonijne – fundament nauczania języka polskiego za granicą

Historia nauczania języka polskiego poza Polską jest długa i bogata, a kluczową rolę odgrywa w niej szkolnictwo polonijne. To właśnie szkoły założone przez Polonię, w krajach osiedlenia, od lat pielęgnują język i kulturę polską wśród dzieci i młodzieży polskiego pochodzenia. Stany Zjednoczone, kraj z największą diasporą polską na świecie, stanowią doskonały przykład rozwoju tego typu edukacji. Na przestrzeni lat, liczba szkół polonijnych w USA systematycznie rosła, co potwierdzają badania Andrzeja Bonusiaka. Na przykład, w aglomeracji Chicago, liczba szkół przygotowujących do matury wzrosła niemal czterokrotnie w ciągu dekady! Ten dynamiczny wzrost świadczy o rosnącym zapotrzebowaniu na edukację polską wśród Polonii, szczególnie tej najnowszej, posolidarnościowej i ekonomicznej.

Jednak, co ciekawe, liczba szkół polonijnych nie zawsze idzie w parze z liczebnością Polonii w danym regionie. Na przykład, stan Nowy Jork, mimo iż zamieszkuje go liczna Polonia, nie ma największej liczby szkół polskich. Najwięcej placówek edukacyjnych znajduje się w stanie Illinois, ze stolicą w Chicago. To pokazuje, że na rozwój szkolnictwa polonijnego wpływa wiele czynników, nie tylko demografia, ale również zaangażowanie lokalnej społeczności, inicjatywy oddolne i wsparcie z Polski.

Według danych Ośrodka Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą (ORPEG) z 2011 roku, na świecie istniało 339 szkół polskich w 37 państwach. Lista krajów z największą liczbą szkół polskich obejmuje:

  • Wielka Brytania (82 szkoły)
  • Niemcy (49 szkół)
  • USA (40 szkół)
  • Czechy i Ukraina (po 19 szkół)
  • Francja (17 szkół)
  • Irlandia (13 szkół)
  • Kanada (12 szkół)
  • Rosja i Szwecja (po 10 szkół)

Te dane ilustrują różnorodne zjawiska związane z edukacją polską za granicą. Z jednej strony, dynamiczny rozwój szkół w Wielkiej Brytanii i Irlandii odzwierciedla falę migracji Polaków po wejściu Polski do Unii Europejskiej. Z drugiej strony, szkoły w krajach takich jak Ukraina symbolizują powrót do polskości i języka polskiego, często wśród osób, które wcześniej nie pielęgnowały pamięci o swoich polskich korzeniach.

Język polski na uniwersytetach – akademickie centra polonistyki

Obok szkolnictwa polonijnego, ważną rolę w nauczaniu języka polskiego za granicą odgrywają uniwersytety. Lektoraty języka polskiego, często działające w ramach studiów slawistycznych, przyciągają studentów zainteresowanych językiem, literaturą i kulturą polską. Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego RP kieruje lektorów języka polskiego do zagranicznych uczelni, wspierając tym samym rozwój polonistyki na świecie. W roku akademickim 2010/2011, polscy lektorzy pracowali w 97 uczelniach w 37 państwach.

Najwięcej lektorów języka polskiego zatrudniały uczelnie w:

  • Rosji (17 uczelni)
  • Ukrainie (13 uczelni)
  • Francji (9 uczelni)
  • Włoszech (7 uczelni)
  • Bułgarii i Wielkiej Brytanii (po 4 uczelni)
  • Belgii, Czechach, Mołdawii, Rumunii, Słowacji i Węgrzech (po 3 uczelnie)

Szczególnie atrakcyjnym rynkiem nauczania języka polskiego jako obcego są kraje byłego ZSRR. Język polski, jako język słowiański i język Unii Europejskiej, cieszy się tam popularnością nie tylko na uniwersytetach, ale również w politechnikach, szkołach inżynierskich i akademiach rolniczych. Łącznie, w krajach byłego ZSRR pracowało niemal połowa wszystkich lektorów języka polskiego wysyłanych za granicę.

Warto zaznaczyć, że lista uczelni goszczących lektorów z Polski nie jest wyczerpująca. Niektóre kraje, jak np. Stany Zjednoczone, Niemcy, Japonia czy Korea Południowa, nie korzystają z lektorów kierowanych przez polskie ministerstwo, ale organizują własne konkursy i zatrudniają lektorów w ramach umów międzyuczelnianych lub indywidualnych. To pokazuje, że zainteresowanie językiem polskim jest szerokie i wykracza poza oficjalne programy wymiany.

Motywacje do nauki języka polskiego – od Chopina do rynku pracy

Motywacje obcokrajowców do nauki języka polskiego są różnorodne i często bardzo osobiste. Jak zauważa Monika Mańka, lektorka języka polskiego jako obcego z bogatym doświadczeniem międzynarodowym, inspiracją może być wszystko – od fascynacji polską kulturą i historią, po praktyczne względy związane z pracą czy studiami.

Często wymienia się zainteresowanie polską kulturą. Sława Fryderyka Chopina, Roberta Lewandowskiego czy polskiego kina przyciąga uwagę i budzi chęć poznania języka, w którym tworzyli i tworzą wybitni Polacy. Dla niektórych, to właśnie chęć zrozumienia dzieł kultury w oryginale jest głównym motorem do nauki polskiego.

Czy łatwo jest nauczyć się języka luksemburskiego?
Ogólnie rzecz biorąc, nauka luksemburskiego może zająć trochę czasu i wysiłku, ale nie jest to koniecznie trudny język do nauki . Dzięki motywacji, poświęceniu oraz wykorzystaniu zasobów i wsparcia możesz robić stałe postępy w kierunku płynności.

Nie bez znaczenia są również względy praktyczne. Polska, jako członek Unii Europejskiej, staje się coraz bardziej atrakcyjnym miejscem do pracy i studiów. Znajomość języka polskiego znacząco zwiększa szanse na rynku pracy i ułatwia codzienne funkcjonowanie w Polsce. Dla wielu osób, nauka polskiego to inwestycja w przyszłość zawodową i osobistą.

Motywacją bywają również polskie korzenie lub relacje osobiste. Osoby z polskim pochodzeniem często chcą nauczyć się języka swoich przodków, aby lepiej zrozumieć swoją tożsamość i kulturę. Z kolei, związki z Polakami i Polkami sprawiają, że nauka języka staje się naturalną potrzebą i wyrazem bliskości.

Wyzwaniem, ale i fascynacją, jest dla wielu sam język polski. Uważany za jeden z trudniejszych języków świata, staje się wyzwaniem dla śmiałków, którzy chcą sprawdzić swoje umiejętności i pokonać lingwistyczne bariery. Satysfakcja z opanowania tak złożonego systemu językowego jest ogromna i stanowi dodatkową nagrodę dla wytrwałych uczniów.

Certyfikacja znajomości języka polskiego jako obcego – standardy europejskie

Od 2004 roku, znajomość języka polskiego jako obcego może być oficjalnie potwierdzona certyfikatem państwowym. System certyfikacji, oparty na standardach europejskich, ma na celu ujednolicenie i podniesienie jakości nauczania i testowania języka polskiego na świecie. Egzaminy certyfikatowe, przeprowadzane na różnych poziomach zaawansowania (B1, B2, C2), sprawdzają cztery sprawności językowe: rozumienie ze słuchu, rozumienie tekstów pisanych, pisanie i mówienie.

W latach 2004-2010, do egzaminów certyfikatowych przystąpiło 2361 osób. Największe zainteresowanie budziły poziomy B1 i B2. Wśród zdających dominowały osoby młode, w wieku studenckim, a kobiety stanowiły około 70% wszystkich kandydatów. Najwięcej osób pochodziło z:

  • Niemiec
  • Ukrainy
  • USA
  • Rosji
  • Francji
  • Polski
  • Japonii
  • Hiszpanii
  • Słowacji

Egzaminy certyfikatowe organizowane są w różnych ośrodkach na świecie, zarówno w Polsce, jak i za granicą. Do najważniejszych ośrodków egzaminacyjnych należą Warszawa, Kraków, Chicago, Nowy Jork, Poczdam, Lille, Tokio i Seul.

System certyfikacji, dzięki wysokim standardom i międzynarodowemu uznaniu, przyczynia się do wzrostu prestiżu języka polskiego i motywuje do jego nauki. Uzyskanie certyfikatu to nie tylko dowód kompetencji językowych, ale również cenny atut na rynku pracy i powód do osobistej dumy.

Podsumowanie

Nauczanie języka polskiego na świecie rozwija się dynamicznie, obejmując zarówno szkolnictwo polonijne, jak i uniwersyteckie centra polonistyki. Motywacje do nauki polskiego są różnorodne, od fascynacji kulturą, po względy praktyczne i osobiste. System certyfikacji, oparty na standardach europejskich, podnosi jakość nauczania i testowania języka polskiego, czyniąc go coraz bardziej rozpoznawalnym i cenionym na arenie międzynarodowej. Język polski, choć wymagający, otwiera drzwi do bogatej kultury, fascynującej historii i nowych możliwości, przyciągając coraz więcej entuzjastów na całym świecie.

Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Gdzie na świecie można uczyć się języka polskiego?, możesz odwiedzić kategorię Edukacja.

Go up